De eenheid fase 1 (het leven in de moederschoot)

De moederschoot is de eerste leefomgeving van een mens. De wijze waarop een ongeboren kind deze omgeving ervaart is bepalend voor de verwachtingen die ket kind later ten opzichte van zijn omgeving zal koesteren.Wanneer de moeder zonder angst in een warme liefdevolle omgeving vertoeft, zal dit ongetwijfeld ook een positief effect hebben op het ongeboren kind . Het geeft het kind de zekerheid dat het zich op deze aarde geborgen kan voelen. Hierdoor ontstaat een essentieel oervertrouwen in zichzelf en in het leven. Maar wanneer de moeder zich echter in een vijandige omgeving bevindt, of emotioneel kwetsbaar is vanwege haar eigen traumatische jeugd, dan zal het ongeboren kind het voor ieder mens zo cruciale oervertrouwen in zichzelf en de omgeving missen. Het zelfbeeld van de mens wordt dus al in de moederschoot gevormd. Een kind komt niet ter wereld als een onbeschreven blad. Omdat wat zich voor de geboorte tussen moeder en kind afspeelt even diepe sporen nalaat als wat een kind na zijn geboorte ervaart. De wijze waarop het ongeboren kind de periode van de zwangerschap beleefd is vaak beslissend hoe het later in het leven zal staan.